به گنه خوشيم وعذرش نه به زهد و نخوت آن        که گنه بسي نکوتر ز غرور بي گناهي

چه  غم  اي  گنهکاران  زگناه  ما که  هرگز            گنهي نمي شود بيش ز رحمت الهي

دلي از تو چون شود شاد دل تو شاد گردد             نرسي به خير الا ز طريق خير خواهي

بکس ار پناه  گشتي بخداي هر   دو عالم              که خدا شود پناه تو به وقت بي پناهي